- W zimowy poranek grupa uczestników cyklu wędrówek spotkała się na pętli MZK (A12) przy ul. Łącznej. Po powitaniu i wspólnej fotce wyruszyliśmy na trasę dzisiejszej wędrówki.

Toruń – Stawki to osiedle Torunia położona na lewobrzeżnej, kujawskiej części miasta. Według podziału administracyjnego miasta jest okręgiem nr 2, jednym z 14 okręgów, na jakie podzielone jest miasto. Umowną granicą okręgu/dzielnicy jest od północy - linia Wisły, od wschodu - ul. Lipnowska wzdłuż torów kolejowych, ulice Łódzka, Stara Droga, Strzałowa, Łódzka po linii prostej do mostu kolejowego, od południa - granica miasta, od zachodu – przedłużenie mostu drogowego po linii prostej poprzez ul. Pstrowskiego do granicy miasta. Zajmuje 4,7% terenu miasta, mieszka tu 3,9% torunian. Zabudowa mieszkaniowa to głównie budownictwo jednorodzinne.

- Grupa po przemarszu ulicami: Łączną i Stawki Południowe dotarła na obrzeża Fortu XIV.

Fort XIV - pośredni fort położony przy ulicy Łódzkiej. Dawniej Fort VIa Hermann Balk, obecnie nosi nr XIV i imię Józef Bem. Zbudowany w latach 1889-93 jako fort piechoty, otoczony mokrą fosą. Mury skarpowe i przeciwskarpowe zostały zastąpione płotem fortecznym. Bardzo dobrze zachowane urządzenia fortu, schron ochrony wjazdu, dziedziniec wjazdowy, grobla z mostem, koszary nasady, schrony wałowe i poterny. W czasie II wojny światowej funkcjonował tu szpital obozowy Stalagu XXA. Obiekt użytkowany przez wojsko i niedostępny do zwiedzania.

- Zatrzymaliśmy się przy tablicy i wysłuchaliśmy informacji przekazanych przez prowadzącą Hannę Czech, następnie uczestnicy przemaszerowali ul. Łódzką (obchodząc budynki Zakładu Ceramiki Budowlanej) i ul. Dwernickiego dotarliśmy na Rudak, do głazu, pomnika przyrody.

Głaz narzutowy – Pomnik przyrody nieożywionej. Znajduje się na osiedlu Rudak, pomiędzy wyrobiskiem po dawnej kopalni iłów plejstoceńskich a Fortem XV. Jest to największy głaz narzutowy na Ziemi Chełmińskiej: 2,1 m wysokości, 12,7 m obwodu. Jako pomnik przyrody został zarejestrowany w 1980 r.

- Dalsza trasa wiodła przez osiedle Rudak (ul. Starą Drogą i Podgórską), następnie ul. Kujawską i Dybowską omijając rezerwat leśny „Kępę Bazarową” na most drogowy im. J. Piłsudskiego.

Most drogowy im. Józefa Piłsudskiego – zbudowany w latach 1905-09 przez Niemców jako część linii kolejowej Smętowo – Kwidzyn. Pierwotnie zlokalizowany w Opaleniu pod Kwidzynem. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę i zmianie granic został zdemontowany w 1928 r. i w 1934 r. przeniesiony do Torunia (dwa niewykorzystane w Toruniu przęsła mostu znajdują się nad odnogą Warty w Koninie). Wybudowany został jako most drogowo-tramwajowy, później przebudowany jako most drogowy – całkowita długość 898 m. Oddany po raz pierwszy do użytku w 1934 r., w 1939 r. wysadzony przez wojska polskie. W 1940 r. prowizorycznie odbudowany przez wojska niemieckie, a w 1945 r. przez nie wysadzony. Na nowo odbudowany w latach 1945-49.

W konstrukcji mostu wykorzystano stalowe kratownice ze zdemontowanego mostu w Opaleniu a filary posadowione są na stalowych kesonach, przyczółki zaś posadowione są na palach.

- W trakcie przejścia przez most uczestnicy mogli zobaczyć Wisłę „skutą lodem”. Wycieczkę prowadząca Hanna Czech oficjalnie zakończyła na Placu Rapackiego, jednak część grupy przemaszerowała na Bydgoskie Przedmieście (dokładając 1 km) by uczestniczyć w kolejnej imprezie – XLIX Kopernikańskich Marszach na Orientację.

                                                                       

                                                                        Opracowała: Tadeusz Perlik.