- Grupa uczestników WR spotkała się na os. Na Skarpie, na przystanku MZK przy Szpitalu Dziecięcym. Po przywitaniu grupy przez prowadzącego Kol. Tadeusza i wspólnej fotce uczestnicy wymaszerowali na trasę wędrówki. Wiodła ona zaśnieżonymi drogami leśnymi i duktami przez Las Bielawski w stronę Kaszczorka.

Las Bielawski w Toruniu to kompleks leśny położony we wschodniej części miasta, w granicach osiedla Bielawy, które znajduje się między Grębocinem na północy a osiedlem Skarpa i innymi lasami na południu. Las ten zajmuje wschodnią i południową część osiedla Bielawy, a przez jego teren przepływa Struga Lubicka. Na tym terenie w okresie XVII w. znajdowały się pastwiska miasta Torunia. Las Bielawski to typowy las nizinny, występujący na terenie Torunia i okolic.

- Po zejściu z wysokiego brzegu pradoliny Wisły skierowaliśmy się do Dąbrowy w Kaszczorku.

Dąbrowa w Kaszczorku obejmuje zadrzewiony fragment stoku wydmy śródlądowej (o powierzchni 0,47 ha) pomiędzy ul. Szczęśliwą, Światowida i Dożynkową. Porośnięty jest on kilkudziesięcioma dębami, które charakteryzuję się niewysokimi pniami i nisko osadzoną, malowniczą, szeroką koroną. Mają one niewielka wartość jako surowiec drzewny, ale przedstawiają duże walory przyrodnicze i plastyczne. Najgrubsze mają po 400 cm obwodu. Poza dębami rosną tutaj także: sosny pospolite, klony zwyczajne, jesion wyniosły, czeremchy zwyczajne, drzewkowate egzemplarze szakłaku pospolitego, bzu czarnego. W dość gęstym podszycie spotyka się  śliwę tarninę,  czeremchę zwyczajną i późną , berberys zwyczajny, różę dziką i porzeczkę czerwoną.
- Po przejściu „wężykiem” ścieżką leśną przez użytek ekologiczny „Dąbrowa w Kaszczorku” grupa dotarła do uliczek Kaszczorka którymi przemaszerowała w stronę rzeki Drwęcy by idąc wzdłuż jej biegu dotrzeć na biwakowisko w Białych Górach gdzie „zalegliśmy na dłuższy odpoczynek.

Drwęca jest typową rzeką pojezierną. Na całej długości stanowi rezerwat wodny zwany „Rzeka Drwęca”, utworzony w celu ochrony środowiska wodnego i bytujących w nim ryb, a w szczególności dla ochrony środowiska pstrąga, łososia, troci i certy. Został on powołany w 1961 r. i swoim zasięgiem obejmuje rzekę Drwęcę wraz z niektórymi odcinkami ich dopływów. Jest to najdłuższy rezerwat ichtiologiczny w Polsce o powierzchni chronionej 444,38 ha.
Dzięki występowaniu znacznych różnic poziomów pomiędzy Drwęcą i jej dopływami, posiadają one na wielu odcinkach charakter podgórski. Sprzyja to występowaniu rzadkich gatunków ryb i minogów, gatunków preferujących wody o dużym stopniu natlenienia.

Drwęca jest rzeką o długości 249 km i powierzchni  dorzecza 5 536 km2. Wypływa ze Wzgórz Dylewskich, 2 km na południe od miejscowości Drwęck w województwie warmińsko-mazurskim, a kończy swój bieg wpadając do Wisły w Złotorii koło Torunia.

- Dobrze wypoczywało się grupie nad Drwęcą ale trzeba było wracać. Pomaszerowaliśmy lasem w stronę Kaszczorka, następnie skręciliśmy i podeszliśmy na wysoki brzeg pradoliny Wisły, dalej duktami leśnymi klucząc wśród drzew dotarliśmy do Szpitala Dziecięcego zamykając pętlę i jednocześnie kończąc dzisiejszą wędrówkę.

                                                                        Opracował: Tadeusz Perlik.